De eerste seizoenshelft van Badminton ’80 Wezep M1 zit erop, en met een mooi resultaat. Na een paar weken zweten, trainen en vooral veel lachen om de stukjes die Erik uit zijn mouw schudt, staan we maar liefst 7 punten boven de runner-up. Voor degenen die het niet zo op de voet volgen: hier is hoe ons seizoen er tot nu toe heeft uitgezien:
We trapten het seizoen af met een dikke 8-0 overwinning op Meteoor, een uitslag die meteen liet zien dat we niet van plan zijn om een rustig seizoen te draaien. Alles liep soepel: sterke dubbels, slimme singles en vooral een team dat direct in de juiste flow zat. Helaas waren we daarna misschien iets te tevreden met ons spel, want in de wedstrijd erna verloren we direct van (nu dus nummer 2) ELO United met 6-2. Nu echt wakker begon de race om bovenaan te komen én te blijven tussen ons, ELO en Smash Hoogeveen.
Gelukkig wisten we ons direct te herpakken van het verlies. Tegen DIOK werd met 7-1 ruim gewonnen. Daarna kwam de altijd lastige uitwedstrijd tegen Smash Hoogeveen. Een gelijkspel was al mooi geweest, maar een overwinning natuurlijk vele malen beter. Met 5-3 wisten we de winst binnen te halen en pakten we meteen 2 extra punten afstand tot Smash.
Dat vertrouwen namen we mee naar Hellas, waar we opnieuw lieten zien dat we in vorm zijn: 6-2, zakelijk en overtuigend. Harderwijk kreeg vervolgens 0-8 om de oren, een wedstrijd waarin echt alles liep. Dubbels die aan elkaar plakten, singles waarin de tegenstanders geen moment grip kregen… het was een van die dagen waarop je als team alleen maar staat te genieten. En om de eerste competitiehelft compleet te maken, sloten we af met een nieuwe 8-0 overwinning op IJsselstad. Oftewel: 16 voor ons op rij, 0 voor de tegenstander.
In de tweede helft zijn we natuurlijk alleen maar op zoek naar meer pepernoten (die wij gelukkig niet met onze 12 broertjes en zusjes hoeven te delen) en natuurlijk een overwinning op ELO — het liefst 8-0. Ik wil het kampioenschap nog niet inluiden; we hebben de helft immers nog te gaan. Maar ergens in de achtergrond hoor ik de stem van Freddie Mercury al zacht fluisteren… Als team zetten we natuurlijk sterk door. Elk punt blijft belangrijk, er bestaat niet zoiets als “te veel” voorsprong. Op 16 december mogen we weer tegen Meteoor en beginnen we de tweede helft net als de eerste. En dit keer zetten we hem direct door tegen ELO op 20 december — een mooi kerstcadeau voor ons, en een mooie zak met kolen voor de tegenstanders.