Donderdagavond mocht het herenteam Tandartspraktijk Kamphuis, Wezep weer aantreden, opnieuw in een uitwedstrijd. Michels thuishaven Apeldoorn was de bestemming, alwaar BC Appoldro zijn shuttles pleegt te slaan. Bij aankomst bleek dat er nog driftig gehandbald werd, maar al gauw werden, zoals dat heet, de netten opgezet en kon het feest beginnen.

Layo en Hans beten het spits af in de eerste herendubbel, die helaas verloren ging met 21-17, 21-15. De verklaring? “We sloegen teveel in het net!” Tja, de echte kenner weet dat dit niet in je voordeel werkt. Volgende keer maar niet meer doen dus! Tegelijkertijd werkten ook Willem en Michel hun eerste partij af. Na wat aanvankelijk geschutter ging de knop gelukkig bijtijds om, en kon er 2 x 18-21 genoteerd worden.

De singles zijn tot nu toe niet ons sterkste onderdeel. Wellicht kon daar vanavond verandering in komen. Layo en Michel zouden het wel even laten zien… dachten ze tenminste. Layo’s partij was aardig om te zien, maar bleek op het eind nét in het voordeel van de tegenstander te zijn uitgevallen. De gamestanden 13-21, 23-21 en 21-19 geven aan dat het kwartje ook anders had kunnen vallen. Michels partij daarentegen was verre van spannend. De linkshandigheid van de tegenstander zorgde voor veel verwarring. Game 2 ging nog wel gelijk op, tot de tegenstander op 13-13 schijnbaar dorst had of zoiets, en vond dat de partij nu wel uitgemaakt kon worden. Kortom, deze partij eindigde nogal vlot in 21-9, 21-13.

Hans’ laatste 2 singles gingen beide verloren in 3 games. Nadat hij de spannende eerste game in 19-21 won, en hij in de nóg spannendere tweede game op matchpoint kwam, hadden we allemaal de indruk dat het patroon nu toch wel verbroken zou worden! Helaas, helaas: na enkele game-/matchpoints over en weer ging de game toch met 26-24 naar Appoldro. Deze zware klap kwam Hans niet meer te boven, en de laatste game eindigde in 21-14. Willem speelde tegelijkertijd zijn single, die helaas met 2 keer 21-12 verloren ging, echter: wel lekker gespeeld, en dat is ook niet onbelangrijk.

Dan maar weer aan de dubbel, wie weet levert dat nog wat punten op. Helaas, ook dat mocht niet zo zijn. Hans en Michel speelden niet slecht, kwamen tot twee keer toe op ruime voorsprong, maar gaven het vervolgens teleurstellend weg. Een partij om snel te vergeten, hoewel ik nog wel de gamestanden kan noemen: 22-20, 21-16. Layo en Willem konden het ook niet bolwerken: 21-15, 21-15.

Kortom, met een 7-1 verlies konden we de kleedkamer opzoeken. Zo gaan we met 12 punten uit 4 wedstrijden de herfstslaap in van dit tot nu toe wisselvallige seizoen. Pas op 31 oktober mogen we weer los, dan gelukkig weer thuis in de Kamphal.

Vandaag speelde het 2e team TTL Wezep een thuiswedstrijd tegen Harderwijk.

De heren startten en kwamen niet lekker in hun spel waardoor er verloren werd met 11-21, 11-21.

De dames zaten er iets beter in en wonnen de 1e set. De 2e set verliep wat minder en werd verloren. In de 3e set ging het gelijk op, ze hadden een voorsprong maar konden deze niet vasthouden. Stand 0-2.

Justin speelde een goede single en won met 21-18 en 21-12.

Sharon won de partij met 2 sets.

Casper had 3 sets nodig om te winnen, de eerste set kon hij net niet winnen maar de 2e en 3e set won hij met ruime cijfers: 20-22, 21-10 en 21-8.

Miranda speelde ook een mooie wedstrijd maar kon helaas niet winnen in 3 sets. 21-18, 17-21 en 19-21.

De mix van Casper en Miranda was spannend tot het eind van de 3e set, deze werd helaas verloren met 19-21.

Thomas en Sharon konden helaas ook niet nog een punt pakken.

De wedstrijd is met 3-5 geëindigd.

Na twee uitwedstrijden in Harderwijk en Deventer werd het voor het herenteam Tandartspraktijk Kamphuis, Wezep tijd ook weer in onze vertrouwde Kamphal te spelen. Nou ja, vertrouwd. Allerhande strikte Corona regels moesten we trotseren om onze wedstrijd te beginnen, te spelen en af te ronden. Ik zal u alvast verklappen dat Layo al zijn wedstrijden wist te winnen. Dat was maar goed ook, want vanwege Corona moesten alle deuren in de zaal open staan. Bij verlies zou Layo zijn bekende rituelen met deuren slaan dus niet uit kunnen voeren. Nooit zullen we weten hoe Layo zijn ergernissen dan had geopenbaard.

Deze middag was het Herenteam van BC Epe onze tegenstander. Ons inmiddels vertrouwde team van Layo, Hans, Michel, Mark en Willem kon niet compleet aantreden: onze jongste, Mark, liet het afweten vanwege een listige spierblessure. Mooi dat hij wel aanwezig was om ons met tellen en advies te steunen.

Ondanks alle Coronaregels lieten we ons gebruikelijke Bakkie Pleur ons niet ontzeggen. Na deze onschuldige vorm van doping werd de wedstrijd begonnen.

Layo en Hans begonnen de 1e dubbel. De uitslag, 21-16 en 22-20 in ons voordeel, liet zien dat het een pittige wedstrijd was. Michel en Willem kwamen in hun dubbel tekort met 19 en 15.

Zoals reeds genoemd werd Layo ook in zijn single winnaar. Een mooie degelijke wedstrijd. Dus geen deuren horen dichtslaan.

Op dat moment deed Hans zijn uiterste best zijn single in winst om te zetten. Zonder enige vorm van zenuwen wist onze veteraan de 1e set nipt te winnen. Inmiddels zal wel bekend zijn dat Hans een liefhebber is van driesetters. Zo ook deze middag. Het werd een stevige strijd, met heftige rally’s. Publiek stond op de banken en wilde gaan juichen, maar dat mocht niet. (Corona weet u wel)

De 3e set stond Hans met 17-14 voor, maar hij verloor toch met 21-19. Hans, heel dapper van die driesetters, maar ik als oud-ambtenaar…….. Al dat werk voor niks……. niet mijn ding.

Voor mensen die het niet kunnen volgen, tussenstand 2-2.

Vervolgens werd de wedstrijd voortgezet met de single van Michel en Willem. Michel won zeer degelijk met 14 en 16. Vervolgens was Willem aan de beurt. Zijn tegenstander zat vol met trucjes en schijnbewegingen. Toen echter bleek dat zijn loopvermogen minder was dan die van Willem, wist onze Nestor met 16 en 13 te winnen.

De laatste dubbels: Hans met Michel en Layo met Willem. Hans en Michel verloren. De oplettende lezer zal begrepen hebben dat Layo en Willem hun partij wisten te winnen.

Zoals gebruikelijk gingen wij ook ons best doen voor de derde ronde. BC Epe had andere plannen en vertrokken. Tijdens de derde ronde sloten ook de supporters aan, zoals Karin (natuurlijk), Lub van de Werfhorst (ver in de vorige eeuw ook herenteam speler) alsmede good old Gerard Thomassen. Ons oud-teamlid Gerard had afscheid moeten nemen vanwege lichamelijk ongemakken (ja Gerard, je bent geen 20 jaar meer.) Het oude Herenteam alsmede de nieuwe huidige teamleden hadden bedacht Gerard in het zonnetje te zetten voor zijn inzet.

Allereerst ontving Gerard een verrassing uit handen van Karin namens de eenhoofdige supportersvereniging. Vervolgens werd een tot nu toe nooit eerder uitgereikte (aan het Herenteam gerelateerde) Oorkonde overhandigd. Gerard nam dit unieke exemplaar vol emotie in ontvangst alsmede een bijpassend cadeau in de vorm van een fles Whisky. Ik weet niet welk van deze geschenken de emotie veroorzaakte. Gerard was er even stil van maar snel herpakte hij zich en riep de legendarische woorden: Daar moet op gedronken worden. En aldus geschiedde.

Oh ja, we hadden dus met 5-3 gewonnen, dit voor de lezers die de rode draad kwijt zijn.

Vrijdag 25-9 werd het 2de team TTL Wezep verwacht in Nunspeet. Vorig jaar hebben 3 van onze strijders dit team ook al gezien, toen waren we behoorlijk aan elkaar gewaagd. Gezien onze stijgende lijn in aantal gewonnen partijen, moesten we er minimaal 3 winnen om dit voort te zetten. Het doel was dus gesteld!

Casper en Thomas zouden de herendubbel aftrappen. Dat ging eerst ook goed, de eerste set werd met 19-21 gewonnen. De tegenstanders waren daar niet van gediend en wonnen uiteindelijk deze partij. Bij Sharon en Miranda liep het ook niet helemaal zoals het zou moeten lopen, zij verloren ook hun dubbel.

Justin, die er vorig jaar op gebrand was om van Henk-Jan te winnen, kwam deze avond met maar 1 doel mee: wederom winnen van hem. Dat deed hij dan ook in 2 knappe sets. Bij Sharon begon het wat moeizamer, de eerste set moest zij afstaan. Maar dit was natuurlijk allemaal strategisch, want de volgende 2 sets wist zij te winnen. Thomas wist vorig jaar prima hoe hij zijn tegenstander kon bespelen, maar helaas lukte dat dit jaar niet. Lag het aan zijn reserveracket? Lag het aan de shuttle? Niemand zal het weten. Miranda was ook goed bezig in haar single, de eerste set won zij dan ook. De tweede helaas niet. In de derde set wist ze wat ze moest doen, maar het kwam er helaas niet helemaal uit. Deze verloor ze.

Casper en Sharon speelden de eerste mix, en dat ging helemaal niet zo heel slecht. Alleen ook niet goed genoeg om te winnen. Bij Justin en Miranda ging het ook niet zoals het moest. Maar goed, Justin had zijn doel al behaald. En deze mix was niet tegen Henk-Jan. Eindstand 6-2 voor Nunspeet.

Omdat we ons verdriet niet konden wegdrinken in de sporthal, hebben we na de wedstrijd het bier van Thomas (woont in Nunspeet) maar opgedronken. Oftewel, de derde en tevens belangrijkste wedstrijd hebben wij zeker gewonnen! 😎

Zaterdagmiddag 13:00 was de Kamphal weer vol leven. De teams van Amptmeijer Badminton ’80 maakten zich gereed voor de wedstrijd. Door middel van gebaren op 1,5 meter afstand werd er kennis gemaakt met de tegenstander. Met frisse moed werden de spieren warm gelopen en geslagen. Eenmaal op temperatuur werd de wedstrijd gestart:

Herendubbel: 21-19 / 18-21 / 20-22
Damesdubbel: 21-17 / 21-19
Herenenkel 1: 9-21 / 9-21
Damesenkel 1: 21-18 / 9-21 / 18-21
Herenenkel 2: 7-21 / 16-21
Damesenkel 2: 23-21 / 21-18
Mix 1: 17-21 / 19-21
Mix 2: 16-21 / 16-21

Eindstand: 2-6.

Ondanks deze eindstand bleven de tranen achterwege en wordt er positief vooruit gekeken naar de volgende wedstrijd: dinsdag 6 oktober tegen Amor in Groningen.