Tegelijk met het aanstaande kampioenschap van het eerste team, mocht ook het vierde team Bakker Bestratingen weer aan de bak in de Kamphal. Zo aan het eind van dit wisselvallige seizoen hebben we nog wel wat punten nodig om klassebehoud veilig te stellen. Gelukkig hebben we in de loop van het seizoen het volgende patroon ontwaard: hoe hoger de tegenstander staat, hoe beter we presteren! Een verklaring hiervoor is welkom, maar hoe dan ook, Amersfoort stond bijna aan kop voor aanvang van de wedstrijd, dus ach… makkie toch?

Albert en Michel mochten het in de dubbel proberen, en de eerste game was al gelijk spanning en sensatie. Een gelijkopgaande strijd, gevolgd door gamepoints over en weer, met uiteindelijk een 30-28 op het bord. Tot zover de pluspunten van deze wedstrijd, want de tweede en derde game gingen dik verloren. Tegelijkertijd speelden Dianne en invalster Sharon ook een 3-setter, die gelukkig wel gewonnen werd.

Layo is onze vaste eerste singelaar, en daarin een stabiele factor. Na een overtuigend begin liep zijn tegenstander tijdens de eerste game helaas een blessure op. Vreemd genoeg won hij vervolgens toch nog de tweede game, maar in de derde liet Layo er geen gras meer over groeien. Moe gestreden moest de tegenstander kort voor het einde opgeven.

Sharon is toch wel de heldin van de dag: na de dag ervoor ook al met haar eigen team gespeeld te hebben, is ze vandaag voor maximale baantijd (= 9 games) gegaan. Ook de single werd een 3-setter, waarin ze heel veel karakter toonde door terug te komen van een achterstand, en met een bijzonder fraaie drop de partij binnensleepte.

Albert en Dianne konden het helaas niet bolwerken, en verloren beide (voor de verandering) in twee games. Met een 3-3 tussenstand begonnen we aan de mixen.

Dianne en Layo sleepten na een spannende eerste game overtuigend het vierde punt binnen. Sharon en Michel zorgden vervolgens voor de kers op de overwinningstaart. De wedstrijd, met vooral aan het einde veel drama, viel na drie spannende games de Wezepse kant op. Eindstand 5-3!

We staan nu 5 punten los van de degradatieplekken, én we hebben nog een wedstrijd tegoed. Het ziet er allemaal weer wat zonniger uit. Dank voor alle aanmoedigingen, en Sharon bedankt voor het invallen!

Voor een ieder die het nog niet had meegekregen: het eerste team Amptmeijer 1 is gisteren tijdens de thuiswedstrijd tegen Diok kampioen geworden door de wedstrijd te winnen met 7-1. Ze hadden minimaal vier punten nodig om niet meer ingehaald te kunnen worden. Daarbij was Diok hun directe tegenstander, want zij zouden theoretisch nog genoeg punten kunnen halen om op de eerste plaats te komen. Het team was bij aanvang van de wedstrijd dan ook wat gespannen en nerveus. Want zou het ze dit jaar dan wel echt gaan lukken?

Het eerste punt was al voor aanvang van de wedstrijd binnen. Een van de dames van Diok gaf aan niet te fit te zijn en de single niet te spelen, ze hadden hiervoor geen (geschikte) invaller kunnen vinden, dus dit was de enige optie voor ze. Besloten werd dat Vera de overgebleven single ging spelen, in verband met de meeste kans op het punt.

Rémon en Cornel zijn gestart met de herendubbel. Zij moesten duidelijk nog even inkomen. De eerste set ging verloren. Ze hadden inmiddels het spel van de tegenstander door en in de tweede set werd er gewonnen met 21-13. De derde set hadden ze het nog wel lastig, maar ze konden hun voorsprong behouden en het punt was binnen.

Vera en Joanne konden daarna beginnen met de damesdubbel. De eerste set was snel klaar. De tegenstandsters sloegen veel uit en waren niet tactisch bezig, 21-6 voor Wezep. De tweede set verliep wat stroever, de dames moesten hun best doen om geconcentreerd te blijven spelen. Na een 21-12 winst was ook hier het punt binnen.

De volgende punt moest uit de single komen, ging het Rémon of Vera worden? Rémon had niet zo veel zin in de singlepartij (waarschijnlijk spaarde hij zich voor de mix na een kleine blessure vorige week) en de tegenstander wist snel te winnen. Vera stond lekker te spelen en wist haar tegenstandster goed onder druk te houden. Na twee sets was de winst binnen, evenals het kampioenschap!

Ondertussen waren Janny en Marco als hoofd- en teamsponsor ook in de zaal aanwezig. Als trotse hoofdsponsor hebben we dan ook even een momentje genomen om het team te huldigen, want Janny en Marco konden niet tot het einde blijven.

Joanne hoefde dus niet meer te singlen, alleen Cornel moest nog. Na alle feestelijkheden had hij wat moeite met de concentratie, maar in beide sets wist hij zijn voorsprong te behouden zodat ook deze partij werd gewonnen.

Ten slotte is er nog gemixt. Hier kunnen we ook kort over zijn. Rémon en Vera hebben in twee sets gewonnen, ook al verliep de tweede set wat moeizaam. Cornel en Joanne lieten weinig kansen aan de tegenstander en wonnen beide sets ruim.

En toen was het tijd voor een feestje… het team is namens de vereniging gehuldigd in de zaal met een fraai bos bloemen. Ook namens de competitiecommissie zijn ze gehuldigd. Het vierde team dat ook thuisspeelde had ook nog een verrassing voor het kampioensteam. In de kantine is er flink op gedronken. Joanne had zelfs nog een fles champagne meegenomen om het met z’n allen te vieren. Het bleef dus nog lang onrustig in de kantine.

Bij de vraag hoe blij het team is met het kampioenschap kwam er niet een echt duidelijk antwoord. Maar aan de glunderende gezichten te zien waren ze superhappy! En als vereniging zijn we natuurlijk supertrots op dit team, dus nogmaals gefeliciteerd!

Het herenteam Kamphuis wenst bij deze iedereen die dit leest of niet leest een voorspoedig en gezond Nieuwjaar.

Het oude jaar hadden wij met een slecht resultaat afgesloten. Dus wilden wij dit nieuwe jaar sterk gaan beginnen.

Vandaag moesten wij in de Kamphal aantreden tegen Appoldro uit Apeldoorn. Dit team stond drie punten onder ons. In de uitwedstrijd hadden wij in Apeldoorn gewonnen met 5-3.

Dus vandaag alle lichten niet op rood maar op groen, en in de Kamphal was wat te doen!

Het begon niet goed, want er was geen barpersoneel, die onze doping kon verzorgen. Natuurlijk werd dit opgelost, wij pakten de koffie zelf.

Verder moesten we het nog steeds nog zonder onze Mark stellen. Hoewel hij al wel aanwezig was. Het badmintonnen was volgens Mark nog niet verantwoord.

Toen Mark binnen kwam had hij een grote helm bij zich. Desgevraagd vertelde Mark doodleuk dat hij met de “Brommert” was. Alsof dat wel verantwoord was!!

Albert Holstege viel in voor Mark. En Albert had er zin in riep hij met een grijns.

Ja, we zijn nog niet aan het wedstrijd verslag toe, want er is nog wat uit te leggen, niet door ons, maar door Gerard. Gerard berichtte ons dat hij, midden in de nacht, in bed  !!!!!!!!!  last had gekregen van zijn knie. Het is voor ons een raadsel. Maar Gerard, je kent onze afspraken toch! In ieder geval was Layo bereid in te vallen. Hoefde hij ook niet te winkelen. En werd Gerard vervolgens tot coach, teller en barkeeper benoemd.

Dan de wedstrijd. De beide dubbels Layo met Hans en Albert en Willem werden gewonnen.

Vervolgens de single’s. Alleen Willem verloor.

De laatste dubbels, winst voor Hans en Albert en verlies voor Layo en Willem (in een spannende driesetter, dat wel). Dus een mooie 6-2 in ons voordeel.

We waren klaar voor de derde ronde. Toen moest Gerard aan de bak om ons te voorzien van ons natje en droogje. Gerard moest daarvoor hard aan de bak. Hij moest lopen als een kieviet, gelukkig was dat geen probleem!

Invallers Albert en Layo bedankt. Hebben jullie toch al gespeeld in het nieuwe jaar.

De supporters Michel, Lubbert, Karin en Cornel, bedankt.

De eerste wedstrijd van 2020 mocht het derde team Amptmeijer 2 thuis spelen tegen NOP. De vorige keer werd het 4-4, maar we vonden dat we onze tweede plek wel moesten verdedigen aangezien zij op nummer drie staan.

We begonnen, traditie getrouw, met de heren dubbel. Justin en Thomas moesten eerst een beetje zoeken naar hoe het moest, maar kwamen redelijk snel in de wedstrijd. Deze werd dan ook in twee sets gewonnen. Bij de dames was het ook even zoeken naar het goede gevoel, maar helaas werd het winnende gevoel niet gevonden.

Justin ging zich opmaken voor zijn single. En wat voor een zou dat worden. De eerste set ging naar zijn tegenstander, maar Justin was niet van plan het daarbij te laten. In de tweede set werd het dan ook 24-22 voor hem, maar beide waren op zoek naar adem. De derde set bewees Justin dat hij de langere adem had en won zijn partij. Ook bij Sharon ging het niet makkelijk allemaal. De eerste set verloor ze, maar ook zij wilde haar beste kant laten zien. Daarom speelde zij ook nog een derde set. Ze stond met 13-18 achter in die set, maar wist de overwinning nog wel te pakken met 21-19. Thomas begon goed aan zijn partij en wist de eerste set met 21-9 te winnen. Je zou zeggen dat het dan niet een heel spannende partij zou hoeven zijn. Maar niks is minder waar. De tweede set verloor hij nipt met 20-22. In de derde set kon Thomas niet nog een beetje gas bij geven, hij verloor de set en dus de wedstrijd helaas. Eline, op de andere baan, was ook een mooie partij aan het spelen. De eerste set won ze, maar omdat de rest ook allemaal drie sets hebben gespeeld kon ze natuurlijk niet achterblijven. De tweede set verloor ze en, helaas, de derde set ook met 19-21.

De stand tot zover was 3-3, de druk lag nu op de mixen. Bij die van Thomas en Sharon ging het allemaal niet zo. Ze verloren in twee sets. Bij Justin en Eline was dat een ander verhaal, zij wonnen dan weer in twee sets.

Al met al werd het dus 4-4.

Het eerste team Amptmeijer 1 speelde zaterdag ochtend 11 januari een uitwedstrijd tegen Zwolsche BC, wat voor sommige teamleden eigenlijk ook een thuiswedstrijd is. Tien uur werden de wedstrijden aangevangen, voor 1 teamlid zeker was dit veel te vroeg, we zullen geen namen noemen Joanne.

Beide dubbels werden tegelijk gespeeld. De heren dubbel tja, wat zullen we daar over zeggen, nou gewoon winst in twee sets. De dames keken in de eerste set tegen een 11-0 achterstand aan. Nou, flink aan de bak moesten de dames. De eerste set verloren ze dan ook. De tweede set was prima, geen op- of aanmerkingen hierover. In de derde set kropen ze door het oog van de naald, een achterstand van 20-17 werd omgezet in winst met 20-22. Joepie 2-0 voor Amptmeijer!

Rémon kreeg in de eerste set van zijn single de shuttle niet lekker weg, hij kon deze set helaas niet in winst omzetten… dan maar in drie sets. Nou, in de tweede set zou het bijna mis gaan, hij kwam niet helemaal goed uit en kreeg last van zijn kuit/onderbeen. Gelukkig kon hij doorspelen. In de derde set stond hij dik voor, maar had wat moeite het laatste punt te pakken. Ik denk dat het zenuwen waren, maar het punt werd uiteindelijk wel gewonnen. Zo, al 3-0 voor, van te voren niet gedacht, maar wel blij natuurlijk.

Vera, tja ons singlester, had het wel een beetje lastig… de eerste set werd verloren. Vera zou Vera niet zijn om net zo lang te knokken om het punt te behalen. Cornel daarentegen was vrij snel klaar met zijn singel, zoals zijn tegenstander mooi zei: “nou ik heb wel mooi weer 400 stappen gezet.” Joanne, onze diesel, moest echt op gang komen. Zoals al in meerdere singels de trend was, verloor ze de eerste set. De tweede set won ze nipt (hierbij kroop ze weer figuurlijk door het oog van de naald). In de derde set helaas net niet dat beetje mazzel en verloor ze met 22-20.

De mixen verlopen over het algemeen als een geoliede machine, beide mixen werden gewonnen in twee sets.

Een overwinning met maar liefst 7 punten voor Amptmeijer. De platte kar komt steeds dichterbij, SPANNEND!!!!Aanstaande zaterdag 18 januari staat er weer een belangrijke wedstrijd op het programma, we spelen thuis in de Kamphal om 13 uur tegen Diok uit Enschede. Supporters zijn van harte welkom!