Zaterdag 30 november speelde het eerste team Amptmeijer 1 thuis tegen Allotria uit Hasselt. De eerste helft van het seizoen 2019-2020 zit erop, dus we gaan beginnen met de returns. Bij de laatste ontmoeting hebben we 6-2 gewonnen. Doel voor vandaag minimaal weer hetzelfde resultaat.

Het goed op elkaar ingespeelde duo Cornel en Remon wonnen de herendubbel met 21-13 en 21-15. De dames hadden geduchte tegenstanders, ze probeerden het elkaar goed lastig te maken, gelukkig wonnen onze dames met twee keer 21-18.

Remon speelde een wisselvallige singlepartij: mooie punten afgewisseld met wat missers, wat erin resulteerde dat hij de wedstrijd niet in winst kon omzetten. Vera moest flink aan de bak om maar zo te zeggen. De eerste set werd verloren, in de tweede set waren er meer kansen en gingen de punten gelijk op, maar helaas met 21-23 verloren. Cornel had drie sets nodig om de partij te beslissen. De eerste set won hij, in de tweede set gaf hij niet genoeg gas, dus moest de derde set de beslissing brengen. Gelukkig hervond hij zijn ritme en won met 21-12. Joanne dacht, ik maak het lekker spannend en maak goed gebruik van de tijd, maar zorg dat ik wel in drie sets win. En dat deed ze met twee keer 21-19.

Remon en Vera liepen in de mix tegen geen problemen aan en wonnen vrij eenvoudig met 21-12 en 21-7. Cornel en Joanne daarentegen hadden veel moeite met de tegenstanders. De eerste set verloren ze nipt me 19-21. De tweede set leek ook niet de goede kant op te gaan maar werd toch gewonnen. In de derde set moest het van ver komen maar ze waren gedreven om de 100% score op de mix te behouden, de winst werd met 21-18 behaald.

Eindstand weer de 6-2. We staan nog steeds eerste in de poule en lopen een klein beetje uit op de nummer 2. De dag na sinterklaas spelen we om half 8 uit in Zwolle tegen Blauwvinger BC. Supporters zijn welkom!

Op de zaterdagmiddag 30 november mocht het derde team Amptmeijer 2 een uitwedstrijd spelen tegen Dronten. Inderdaad, dat is die club die speelt in sporthal “De Stal”. Inderdaad, dat is die zaal waar geen kantine is en naderhand in de zaal zelf wat wordt gedronken.

Voor Thomas was het nog een beetje onzeker of hij kon spelen, omdat hij de week ervoor (weer eens) verkouden was. Het lijkt wel een beetje een vloek te zijn voor hem, want vrijwel altijd is hij de week ervoor of erna wel ziek. Maar hij voelde zich goed genoeg om te spelen. 

De zaal was nog dicht bij aankomst van onze sterspelers uit Wezep, dus bleven we even in de auto zitten. Maar, toen de zaal wel open ging, kon het vlammen beginnen!

De dames en heren konden de wedstrijden naast elkaar spelen. De heren begonnen redelijk goed. Of nou ja, ze wonnen de eerste set. Maar wel met veel eigen fouten. De tweede set ging gelijk op, maar werd net verloren met 24-22. Een derde set dus, iets waar de heren uit Wezep niet altijd even goede ervaringen mee hebben. De punten gingen aan beide kanten gelijk op, maar gelukkig (voor ons) gingen de heren uit Dronten op het laatst wat foutjes maken. 0-1 voor Wezep.

De dames moesten enorm in de wedstrijd komen. In de eerste set ging niks vanzelf en maakten ze veel fouten. Deze werd dan ook verloren. In de tweede set waren ze gewend aan de baan, de shuttle, de tegenstanders en de sfeer in de zaal. Deze konden ze dan ook comfortabel pakken. Hier dus ook een derde set. Het leek eigenlijk het omgekeerde van de eerste set, want het liep gewoon enorm goed! 0-2 voor Wezep.

De club uit Wezep staat er niet om bekend dat ze graag een single spelen. Maar tot nu toe gaat het eigenlijk nog wel redelijk goed deze competitie. Dit wilden we graag zo houden, ook vandaag. Justin speelde een stabiele wedstrijd. Zo stabiel zelfs dat hij twee keer met 11-21 gewonnen heeft. Toen hij na zijn wedstrijd gevraagd werd naar commentaar, was zijn reactie “ik heb gewoon gewonnen”. Bij Sharon was het iets minder stabiel, maar wel gewoon goed. Dat zei ze zelf ook. Met 15-21 en 17-21 heeft ze dat ook laten zien.

Thomas daarentegen had drie sets nodig om te winnen. Maar goed, winst is winst. Zijn tegenstander gaf aan na de wedstrijd dat hij gewonnen had op conditie, omdat hij helemaal kapot was. Eline kon helaas niet haar tegenstander het zwijgen opleggen. Ze heeft hard gestreden, maar haar tegenstander was net een maatje te groot.

De mixen hebben we ook gespeeld. Justin snapte maar niet waarom hij de dame aan de andere kant steeds in haar racket wist te spelen. Met de evaluatie in de auto leerde hij dat ze links was. 

Eindstand 3-5 in ons voordeel.

Donderdagavond, 28 november. Een druilerige, troosteloze dag. Het herenteam Kamphuis was van plan die af te sluiten met een knallende overwinning tegen IJsselstad in Deventer. Reinard was de chauffeur. Toen hij en Gerard bij Hans waren was de teleurstelling groot. Hans had beloofd dat hij een tankstation op de oprit zou hebben geregeld waar we zouden kunnen tanken. Deze was in geen velden of wegen te bekennen…. Toen de volgende tegenvaller: Reinard biechtte op dat hij vaak verdwaald en dat Google Maps of Tom Tom hem niet altijd hebben gebracht waar hij wilde zijn. Het begon al direct na Wapenveld: Google Maps probeerde hem steeds weer terug te sturen naar het (verborgen) tankstation bij Hans op de oprit. Gelukkig waren Gerard en Hans behoorlijk wakker en loodsten ze de Opel Astra feilloos naar Deventer. Reinard had de auto lekker warm gestookt, senioren moeten geen kou vatten en Gerard blafte af en toe al als een zeehond met bronchitis. Warmte en gezelligheid is goed voor ieder mens. Warmte was de makkelijkste factor…

Voor Hans beloofde het een top-avond te worden. We gingen immers naar Deventer, dat is een echte Hans-z’n-stad. We reden op een gegeven moment zelfs over de Hans-z’n-straat. Met een beetje mazzel zou het dus Hans-z’n-avond worden! Aangekomen in Deventer reed Reinard met een gangetje door klein vijvertje wat inmiddels op de rijbaan was ontstaan door het hemelwater. Pal naast dit vijvertje reed een fietser. Die kreeg dus niet alleen van boven, maar ook van de zijkant een stortbui over zich heen. Als die pechvogel dit verslag leest: sorry, het had niet gehoeven….

Aangekomen bij de sporthal begonnen we ons zorgen te maken omdat Willem er nog niet was. Meestal staat hij paraat om ons te verwelkomen, ons een fijne parkeerplaats te wijzen en aan te geven waar de beste kleedkamer is en welke wc nog redelijk schoon is voor het geval een grote boodschap gedaan moet worden. Niets van dit alles. Na een paar bakken koffie kwam Willem toch aangewandeld: er blijken meerdere Koningin Wilhelminalanen te zijn in Hans-z’n-stad. Rare jongens daar. Gelukkig waren we compleet en onze tegenstanders waren ook langzaam binnengedruppeld.

In de zaal was het lekker warm, een nudistenvereniging zou hier zeker mee uit de voeten kunnen. Gelukkig had iedereen wel sportkleding aan. De shuttles waren ‘bagger’, blijkbaar een pre-Black-Friday-levering van een malafide ondernemer. Een zwarte koker waar kanonskogels uit kwamen. Wat een raketten! Alle veertjes buigen, een parachuutje er aan knopen en voorzichtig slaan waren bij sommige exemplaren geen overbodige voorzorgsmaatregelen.

De wedstrijden waren op zich niet verkeerd, maar toch teleurstellend. Hans en Reinard verloren niet eens in een driesetter. Met maar 28 punten in 2 sets was dit bijna de slechtste wedstrijd van de avond. Dit was niet Hans-z’n-partij. Gerard en Wim kwamen iets dichterbij de overwinning, maar moesten met 15 en 17 punten ook een nederlaag incasseren.

De singels: Hans speelde een puike partij met veel net-over-het-net shuttles. 21-19 en 22-20 geven echter geen winstpunt. Hans-z’n-net-niet-partij! Reinard kon goed meekomen en z’n tegenstander werd moe. Dat bood kansen, maar die wist Reinard niet om te zetten in een winstpunt. Met 17 en 18 punten was ook dit een verliespunt. Inmiddels stonden we dus met 4-0 achter. Reinard kreeg, toen hij en Hans uitzwetend op de bank zaten, nog een bemoedigend sms-je van de thuisbasis: ‘jullie moeten dus harder lopen’… Daar zat wat in, maar om nu te zeggen dat deze boodschap motiverend werkte….

Toch leek het erop dat Gerard daar wel door aangemoedigd werd. Eerste set scoorde hij slechts 12 punten, de tweede set won hij zowaar. Een driesetter! Zou het tij gekeerd zijn? De derde set was spannend, zenuwslopend met soms lange rally’s. We stonden op het punt om alvast krukken en een rolstoel bij de Icare hulplijn te bestellen. Dat bleek achteraf niet nodig. Helaas verloor Gerard de derde set met 18 punten, weer bijna een overwinning dus.

Willem kon niet genoeg druk in het achterveld van de tegenstander leggen. De eerste set ging desondanks helemaal niet verkeerd, Willem scoorde 18 punten. De tweede set was echter niet om over naar huis te schrijven, dat doen we dus ook maar niet. Inmiddels stonden we met 6-0 achter, een laatste eindsprint in de dubbels was wat ons nog te doen stond.

Willem en Reinard haalden het niet. Typerend was dat Willem zelfs geen handvol tips voor Reinard had tussen de twee sets in. Dat is niets voor Wim. Zelfs geen klein tipje of aandachtspuntje deze keer. Dus ging de tweede set nog slechter dan de eerste set. Maar…..gelukkig werd het toch nog een beetje Hans-z’n-avond. Samen met Gerard wist hij z’n partij namelijk te winnen. Toch nog een puntje binnen geharkt.

Ook in de kantine kon Hans z’n geluk niet op. De schaal met hapjes was voorzien van een paar kaassouffles, dus het was dit keer ook Hans-z’n-schaal. Puntje van kritiek was dat ook de tegenstanders deze souffles nuttigden. Gerard probeerde uit of hij bij het zingen van het Feijenoord lied medestanders kon krijgen, maar dat mislukte in het Go Ahead bolwerk. Willem deelde trouw kaartjes uit voor het Kamhaltoernooi medio 2020, wat een goede vertegenwoordiger is hij toch van onze club. Nadat Gerard iedereen had uitgehoord over z’n werk en zelf ook vertelde over ‘de goede oude tijd’ toen hij gestationeerd was bij onze Oosterburen en de tweede hapjesschaal op een paar kruimels na leeg was gegeten besloten we dat het tijd was om te vertrekken.

Je vraagt je misschien af of de titel boven dit verslag terecht is. Nou, met behulp van ingewikkelde wiskundige formules mag je concluderen dat het inderdaad een nipt verlies was. Alle punten bij elkaar opgeteld en gedeeld door de gespeelde sets levert namelijk een totaalscore van exact 20,17 voor IJsselstad en exact 16,17 voor Amptmeijer Badminton ’80. Een verschil van exact 4 puntjes. Dat is toch wel nipt te noemen waarbij een scherpe lezer natuurlijk al lang heeft gezien dat nipt uit 4 letters bestaat. En we speelden dit keer met 4 man in ons team, het was de vierde uitwedstrijd van Reinard, en zo kan ik nog wel even doorgaan……Met onze vierwieler spoedden ons vieren huiswaarts waarbij we zeker vier keer te maken kregen met een afgesloten afrit/toerit waardoor we tot vier keer toe door de niet al te plezierige stem van Google Maps werden gesommeerd om rechtsomkeert te maken. Op Black-Friday arriveerden we uiteindelijk thuis, vier minuten later dan gepland.  

Op naar onze volgende uitdaging.

Donderdagavond speelde het derde team Amptmeijer 2 tegen Heerde! Een team spelers waar we natuurlijk veel vaker tegen hadden gespeeld. Ondanks dat het donderdagavond was hadden we er aardig veel zin in om te spelen.

Tijdens de dubbels was het duidelijk dat we nog niet helemaal gereed waren om een wedstrijd te spelen. Na aardig wat ups en downs waarbij hele mooie punten werden gemaakt, maar ook zeker minder goede. Maar toch eindelijk wonnen beide teams met een driesetter. De stand is 2-0 voor Wezep.

Justin had vervolgens een vrij makkelijke partij en haalde het 3^de punt binnen. Sharon had het wat lastiger, maar ze zette door en haalde het 4^de punt binnen! We konden in ieder geval niet meer verliezen. Thomas had een hele pittige wedstrijd en aan beide kanten was er duidelijk grote concentratie om deze wedstrijd zeker binnen te krijgen. Maar Thomas bleef rustig en ook hij haalde dit punt binnen. Als laatste was Eline aan de beurt en met een single die een beetje alle kanten op ging haalde ook zij deze wedstrijd binnen. De stand is nu 6-0.

Dan uiteindelijk waren de mixen aan de beurt. Met zo’n stand zou je kunnen denken dat word makkelijk, maar dat was zeker niet het geval. Beide teams hadden heel erg veel moeite om stand te houden. Het 1^ste team haalde het niet jammer genoeg. Het 2^de team won net wel en haalden het laatste puntje binnen. De eindstand is 7-1 voor Wezep. Dat is zeker iets om trots op te zijn!

Zaterdagmiddag mocht het tweede team TTL Wezep richting Veenendaal. Onze tegenstander had net als ons de punten hard nodig en het beloofde een spannende middag te worden.

De dames en de heren speelden tegelijk hun dubbel partij, bij de heren ging dit verloren in 2 sets en de dames wonnen na een spannende partij in 3 sets.

Casper en Jacobien kwamen niet tot goed spel en verloren dan ook allebei afgetekend. Miranda en Hendri deden het beter en konden ook beiden in 2 sets de wedstrijd naar zich toe trekken.

Tussenstand 3-3 en alles was nog mogelijk…

Helaas gingen de punten niet mee terug naar Wezep en werd de eindstand bepaald op 3-5. Hendri moest de stoomboot van de goedheiligman nog halen in Elburg en daarom snel weer huiswaarts gekeerd.

Hendri bedankt voor je invalbeurt!

Zaterdagmiddag 16 november mocht het vierde team Bakker Bestratingen het opnemen tegen Inside uit Baarn. Dit team stond bovenaan en wij konden wel wat punten gebruiken. En dat lukte!

De heren begonnen, en pakten de winst met 21-14 en 21-17. De beurt was aan de dames. Sharon en Esmee hadden wat moeite, en dat was te zien, set nummer 3 ging verloren 19-21.

De singels waren voor ons, Alle 4 de punten gingen de kant van Wezep op.
Het was 5-1.

Met nog 2 mixen te gaan. Ondanks ze niet vaak met elkaar speelden, ging het punt van Sharon en Layo naar Wezep, met een fijne 2-setter! 21-16 21-17. En ook Michel en Esmee maakte het af! 21-19 21-14.

Dat was een 7-1 voor team 4!

Net na de aankomst van Sinterklaas werd er door het eerste team Amptmeijer 1 gebadmintond in de Kamphal. Rémon werd ziek van de zenuwen en gelukkig was Justin bereid om in te vallen.

Cornel en Justin begonnen met de herendubbel en wonnen in twee sets. De dubbel van Vera en Joanne verliep voorspoedig, goed samenspel van de dames zorgde ervoor dat er met 21-14 en 21-7 gewonnen werd.

Ondertussen waren Jannie en Marco Amptmeijer in de zaal aanwezig om ons te supporten.

Justin mocht als eerste heer aantreden. Een mooi potje badminton liet Justin zien en hij wist in twee sets te winnen. Vera mocht gaan singelen, daarover kunnen we kort zijn, dikke winst voor Amptmeijer. Cornel had het echt moeilijk in de singel. De eerste set werd nipt gewonnen met 21-19. De tweede set was de tegenstander een maatje te groot en na de verliespartij met 11-21 moest Cornel zich opladen voor de derde set, deze werd met 21-10 gewonnen. Joanne had een spannende drie setter waarbij ze in de derde set te kort kwam om de winst naar binnen te lepelen.

Vera en Justin hadden maar twee sets nodig om te winnen. Joanne en Cornel moesten echt op gang komen en in drie sets werd de partij gewonnen.

Winst met 7-1. Nu hebben we een weekje rust, 30 november spelen we weer thuis om 13:00 uur. Iedereen bedankt voor het supporteren!