Na twee uitwedstrijden in Harderwijk en Deventer werd het voor het herenteam Tandartspraktijk Kamphuis, Wezep tijd ook weer in onze vertrouwde Kamphal te spelen. Nou ja, vertrouwd. Allerhande strikte Corona regels moesten we trotseren om onze wedstrijd te beginnen, te spelen en af te ronden. Ik zal u alvast verklappen dat Layo al zijn wedstrijden wist te winnen. Dat was maar goed ook, want vanwege Corona moesten alle deuren in de zaal open staan. Bij verlies zou Layo zijn bekende rituelen met deuren slaan dus niet uit kunnen voeren. Nooit zullen we weten hoe Layo zijn ergernissen dan had geopenbaard.

Deze middag was het Herenteam van BC Epe onze tegenstander. Ons inmiddels vertrouwde team van Layo, Hans, Michel, Mark en Willem kon niet compleet aantreden: onze jongste, Mark, liet het afweten vanwege een listige spierblessure. Mooi dat hij wel aanwezig was om ons met tellen en advies te steunen.

Ondanks alle Coronaregels lieten we ons gebruikelijke Bakkie Pleur ons niet ontzeggen. Na deze onschuldige vorm van doping werd de wedstrijd begonnen.

Layo en Hans begonnen de 1e dubbel. De uitslag, 21-16 en 22-20 in ons voordeel, liet zien dat het een pittige wedstrijd was. Michel en Willem kwamen in hun dubbel tekort met 19 en 15.

Zoals reeds genoemd werd Layo ook in zijn single winnaar. Een mooie degelijke wedstrijd. Dus geen deuren horen dichtslaan.

Op dat moment deed Hans zijn uiterste best zijn single in winst om te zetten. Zonder enige vorm van zenuwen wist onze veteraan de 1e set nipt te winnen. Inmiddels zal wel bekend zijn dat Hans een liefhebber is van driesetters. Zo ook deze middag. Het werd een stevige strijd, met heftige rally’s. Publiek stond op de banken en wilde gaan juichen, maar dat mocht niet. (Corona weet u wel)

De 3e set stond Hans met 17-14 voor, maar hij verloor toch met 21-19. Hans, heel dapper van die driesetters, maar ik als oud-ambtenaar…….. Al dat werk voor niks……. niet mijn ding.

Voor mensen die het niet kunnen volgen, tussenstand 2-2.

Vervolgens werd de wedstrijd voortgezet met de single van Michel en Willem. Michel won zeer degelijk met 14 en 16. Vervolgens was Willem aan de beurt. Zijn tegenstander zat vol met trucjes en schijnbewegingen. Toen echter bleek dat zijn loopvermogen minder was dan die van Willem, wist onze Nestor met 16 en 13 te winnen.

De laatste dubbels: Hans met Michel en Layo met Willem. Hans en Michel verloren. De oplettende lezer zal begrepen hebben dat Layo en Willem hun partij wisten te winnen.

Zoals gebruikelijk gingen wij ook ons best doen voor de derde ronde. BC Epe had andere plannen en vertrokken. Tijdens de derde ronde sloten ook de supporters aan, zoals Karin (natuurlijk), Lub van de Werfhorst (ver in de vorige eeuw ook herenteam speler) alsmede good old Gerard Thomassen. Ons oud-teamlid Gerard had afscheid moeten nemen vanwege lichamelijk ongemakken (ja Gerard, je bent geen 20 jaar meer.) Het oude Herenteam alsmede de nieuwe huidige teamleden hadden bedacht Gerard in het zonnetje te zetten voor zijn inzet.

Allereerst ontving Gerard een verrassing uit handen van Karin namens de eenhoofdige supportersvereniging. Vervolgens werd een tot nu toe nooit eerder uitgereikte (aan het Herenteam gerelateerde) Oorkonde overhandigd. Gerard nam dit unieke exemplaar vol emotie in ontvangst alsmede een bijpassend cadeau in de vorm van een fles Whisky. Ik weet niet welk van deze geschenken de emotie veroorzaakte. Gerard was er even stil van maar snel herpakte hij zich en riep de legendarische woorden: Daar moet op gedronken worden. En aldus geschiedde.

Oh ja, we hadden dus met 5-3 gewonnen, dit voor de lezers die de rode draad kwijt zijn.

Vrijdag 25-9 werd het 2de team TTL Wezep verwacht in Nunspeet. Vorig jaar hebben 3 van onze strijders dit team ook al gezien, toen waren we behoorlijk aan elkaar gewaagd. Gezien onze stijgende lijn in aantal gewonnen partijen, moesten we er minimaal 3 winnen om dit voort te zetten. Het doel was dus gesteld!

Casper en Thomas zouden de herendubbel aftrappen. Dat ging eerst ook goed, de eerste set werd met 19-21 gewonnen. De tegenstanders waren daar niet van gediend en wonnen uiteindelijk deze partij. Bij Sharon en Miranda liep het ook niet helemaal zoals het zou moeten lopen, zij verloren ook hun dubbel.

Justin, die er vorig jaar op gebrand was om van Henk-Jan te winnen, kwam deze avond met maar 1 doel mee: wederom winnen van hem. Dat deed hij dan ook in 2 knappe sets. Bij Sharon begon het wat moeizamer, de eerste set moest zij afstaan. Maar dit was natuurlijk allemaal strategisch, want de volgende 2 sets wist zij te winnen. Thomas wist vorig jaar prima hoe hij zijn tegenstander kon bespelen, maar helaas lukte dat dit jaar niet. Lag het aan zijn reserveracket? Lag het aan de shuttle? Niemand zal het weten. Miranda was ook goed bezig in haar single, de eerste set won zij dan ook. De tweede helaas niet. In de derde set wist ze wat ze moest doen, maar het kwam er helaas niet helemaal uit. Deze verloor ze.

Casper en Sharon speelden de eerste mix, en dat ging helemaal niet zo heel slecht. Alleen ook niet goed genoeg om te winnen. Bij Justin en Miranda ging het ook niet zoals het moest. Maar goed, Justin had zijn doel al behaald. En deze mix was niet tegen Henk-Jan. Eindstand 6-2 voor Nunspeet.

Omdat we ons verdriet niet konden wegdrinken in de sporthal, hebben we na de wedstrijd het bier van Thomas (woont in Nunspeet) maar opgedronken. Oftewel, de derde en tevens belangrijkste wedstrijd hebben wij zeker gewonnen! 😎

Zaterdagmiddag 13:00 was de Kamphal weer vol leven. De teams van Amptmeijer Badminton ’80 maakten zich gereed voor de wedstrijd. Door middel van gebaren op 1,5 meter afstand werd er kennis gemaakt met de tegenstander. Met frisse moed werden de spieren warm gelopen en geslagen. Eenmaal op temperatuur werd de wedstrijd gestart:

Herendubbel: 21-19 / 18-21 / 20-22
Damesdubbel: 21-17 / 21-19
Herenenkel 1: 9-21 / 9-21
Damesenkel 1: 21-18 / 9-21 / 18-21
Herenenkel 2: 7-21 / 16-21
Damesenkel 2: 23-21 / 21-18
Mix 1: 17-21 / 19-21
Mix 2: 16-21 / 16-21

Eindstand: 2-6.

Ondanks deze eindstand bleven de tranen achterwege en wordt er positief vooruit gekeken naar de volgende wedstrijd: dinsdag 6 oktober tegen Amor in Groningen.

Op een grauwe en natte maandagavond werd van het mannenteam (welwillend gesponsord door tandarts Kamphuis) verwacht dat ze op tijd aanwezig zouden zijn in het Arnhemse om aldaar tegenstander BECA te bestrijden.

Onder het genot van de muzikale hoogstandjes van Creedence Clearwater Revival (alleen nog bekend bij gepensioneerden en Casper, want die kent alle muziek en vooral de heel slechte…) werd de reis aanvaard.

Het herenteam kent dit jaar weer veel invallers door de blessures van Mark en Gerard, dus ditmaal bestond ons team uit de laatsten der Mohicanen (Wim en Hans) en de invallers Justin en Layo.

Bij de sporthal aangekomen bleek de zaal nog niet open. We vernikkelden een half uurtje buiten totdat uiteindelijk de sleutelfiguur ons toegang verleende tot de kleedkamers. We moesten het door deze vertraging ook nog stellen zonder ons gebruikelijke kopje Braziliaanse kruidenthee. Onvergeeflijk.

Qua wedstrijd stond er voor ons niet veel meer op het spel. Alleen met een 8-0 winst zouden we mogelijk nog een plekje kunnen stijgen, maar zelfs met een verre, verre blik zagen we die fata morgana niet opdoemen. BECA kon met een 6-2 winst eventueel nog wel een plekje stijgen, maar dit hoorden we pas naderhand, anders waren we zeker omkoopbaar geweest.

Oh ja, de wedstrijd….

Als eerste dubbel mochten Hans en Justin aantreden. Onduidelijk is welk spel er in die eerste set werd gespeeld, want met badminton had dit totaal niets te maken. Er was een scorebord waarop 7-21 prijkte voor BECA en daarom moest van kant gewisseld worden. Maar het lag natuurlijk aan de shuttle. Toen dan duidelijk werd dat we voor badmintonnen hierheen gekomen waren, werd de tweede set grof onze kant op getrokken met een overtuigende 21-10. De derde set gaf eenzelfde beeld (21-14) en zo was het schip dan toch nog de veilige haven binnengevaren.

Intussen was de tweede dubbel van Wim en Layo al gespeeld met een negatieve score voor Wezep (16 en 19). Ik heb er helaas niets van meegekregen, want het is natuurlijk elke keer weer een genot om het tactisch brein van Wim in conflict te zien komen met de lichamelijke mogelijkheden. Wel hoorde ik achteraf dat het aan de shuttle lag.

Enfin, op naar de singles… Van Justin werd verwacht dat hij een wedstrijdpunt zou pakken, maar dat verliep toch heel anders. Zijn tegenstander bleek een stuk taaier dan verwacht. De man liep voortreffelijk, was snel en had ook een harde smash. Justin was vooral met zichzelf bezig en zo smaakte hij ook eens het verlies van een singlepartij mee (19 en 15). Maar het lag natuurlijk aan de shuttle.

Layo mocht als tweede man van start. De eerste set ging al rap verloren met 13, maar in de tweede set kwam hij toch wat op stoom. Niet alleen met spelen, maar ook met mindgames met zijn tegenstander. Nadat ze elkaar gevraagd hadden waarmee ze eigenlijk bezig waren, bleek aan het eind van de set dat Layo de partij toch verloren had met 19. Er werd me te verstaan gegeven dat het echt aan de shuttle lag.

Hans mocht als derde man aan de slag. De eerste set laat hij gewoontetrouw graag aan de tegenstander, want het risico dat hij geen 3-setter mag spelen is hem gewoon te groot (14-21). De tweede set moest dan natuurlijk wel gewonnen worden en dat deed hij netjes met 12. In de derde set ging het lang gelijk op, maar aan het eind kon Hans nog wat meer druk zetten en zo de single winnend afsluiten. Veel slagen net tegen de lijn aan, maar dat lag echt aan de shuttle, want anders had hij ze wel uitgeslagen…

Wim was intussen ook al begonnen aan zijn single. Gezien de standen 12-21 en 13-21 lijkt het me duidelijk dat deze verliespartij op het conto dient te komen van de slechte shuttles.

Nog 2 dubbels te gaan met een achterstand van 2-4. Hoogstens nog een gelijkspel dus. Hans en Layo hielden hun tegenstanders keurig onder druk in de eerste set (21-11). De tweede was wat lastiger (17-21, duidelijk een shuttleprobleem!), maar in de derde set stonden ze er weer en werd de wedstrijd gewonnen met 21-10.

Wim en Justin dachten dat het woensdag gehaktdag was en wonnen overtuigend hun wedstrijd met 21-14 en 21-8. De enige wedstrijd waarin de shuttle dan wel deed wat er van verwacht werd, denk ik…

Al met al een 4-4 gelijkspel en dat was zeker verdiend. In de kantine werd er nog wat gebak gegeten en wat drankjes genuttigd, maar we moesten snel haar huis, want… en ik moet dit echt met hoofdletters vermelden… JUSTIN MOEST ER DE VOLGENDE DAG OP DE BELACHELIJK VROEGE TIJD VAN 7.00 UUR UIT! Ik herhaal: 7.00 UUR!! Nadat de tegenstanders en de medespelers uitvoerig hun leedwezen over dit onrecht hadden uitgesproken, klommen we in de auto en keerden huiswaarts.

P.S. Wist u dat het mannenteam altijd zijn uiterste best doet om zoveel mogelijk sets te spelen om op die manier het maximale genot uit de betaalde contributie te halen? Even een lijstje:

Gerard: 27 wedstrijden, 29 sets: 4,45 euro per set

Willem: 36 wedstrijden, 83 sets: 3,33 euro per set

Hans: 36 wedstrijden, 88 sets: 3,14 euro per set

Reinard: 12 wedstrijden, 29 sets: 9,52 euro per set

Mark: 0 wedstrijden, 0 sets: 276,- euro voor NIETS (!!!!!)

Het vierde team Bakker Bestratingen mocht vandaag tegen Hellas aantreden, en er stond nogal wat op het spel… Wordt het degradatie, blijven we erin of nog een plekje winst…

We hebben als verrassing de opstelling wat aangepast, en tevens Sharon ingezet als joker (@Sharon: Bedankt).

De dubbels werden gewonnen, en van de singles werd er maar 1 verloren. 5-1 voor, de mixen werden fifty-fifty verdeeld 6-2 gewonnen. 

En nu komt het, op de slotdag van de competitie wordt Team 4 toch nog kampioen (van het 2e rijtje)!!!

Het was een bijzonder seizoen, met een goed slot, en vandaag een gezellige borrel in de kantine. Bedankt allemaal voor jullie support en inzet (ook van alle invallers). 

Vrijdag avond mocht het derde team Amptmeijer 2 het in de laatste wedstrijd uit opnemen tegen Hellas.

Hellas was al verzekerd van kampioenschap, maar had tot nu toe al haar wedstrijden gewonnen. In deze laatste wedstrijd was het de taak aan team 3 om hier verandering in te brengen.

De heren begonnen de dubbel meteen sterk. Hoewel Thomas ziek was wist hij samen met Justin de partij in 2 sets binnen te slepen. 21-15, 21-11. Bij de dames was de partij wat spannender, maar helaas viel hij niet aan onze kant. De dames verloren de dubbel met 13-21, 18-21. 

Hierna was het de beurt aan de singels. Alle spelers van team 3 wouden de laatste wedstrijd zo lang mogelijk door laten gaan, en dus werden alle singels 3 setters. Justin won de 1ste set in een zware partij, maar kwam helaas in de 2de set te ver achter. De 3de set ging gelijk op, maar Justin wist hem uiteindelijk met 2 punten verschil binnen te halen.  Hij won de partij met 21-18, 14-21, 21-19. Ook Sharon mocht een lange partij spelen. Ze verloor de 1ste set met 13-21, maar kwam daarna in de 2de set terug en won met een spannende 26-24. In de 3de set kwam ze direct op achterstand, en de tegenstander gaf haar geen ruimte voor een comeback. 11-21.

Thomas begon sterk aan zijn singel en won de eerste set met een overtuigende 21-14. De tegenstander wist hierna twee sets op rij te pakken, en Thomas verloor de partij helaas met 21-14, 17-21, 16-21. Eline was in de eerste set zoekend naar de goede tactiek, en kwam aan het begin op achterstand. Ze wist sterk terug te komen maar verloor toch met 24-26. Eenmaal het goede spel gevonden te hebben wist ze de volgende 2 sets te pakken, en won de partij met 24-26, 21-11, 21-15.

De eerste mix werd gespeeld door Thomas en Sharon. De tegenstander was een sterk duo, en zette veel druk. Thomas en Sharon kregen niet veel ruimte om aan te vallen, en verloren de partij. 12-21, 12-21.

De stand was nu 3-4. Als Eline en Justin de laatste mix zouden winnen, dan zou Hellas het seizoen niet alles gewonnen hebben en eindigen op 99 punten.

Met deze motivatie begonnen ze sterk aan de mix, en wisten de eerste set 21-12 te winnen. De tweede set ging moeilijker, en werd verloren met 12-21. Het was nu alles op alles zetten van beide kanten. De partij werd heel spannend, en bleef dicht bij elkaar. Maar uiteindelijk wisten Eline en Justin toch de partij binnen te slepen met 25-23 in de laatste set.

Hoewel team 3 fysiek niet kampioen is geworden, we zijn tweede geëindigd, hebben we uit bij Hellas zeker de mentale overwinning geboekt!

Het tweede team TTL Wezep mocht afgelopen zaterdag afreizen naar Lelystad om daar de strijd aan te gaan tegen Flevoland 2. Wij kijken terug op een leuk en gezellig seizoen en ook gisteren was het weer genoten.

Nadat wij verzameld hadden op de carpool in Wezep vertrokken wij gezamenlijk in de Tesla Model 3 richting Lelystad, De Tesla, tja, wat een beest van een machine! Stil, snel en geen competitie. Hier kan ik een heel verhaal over vertellen, maar nu terug naar de wedstrijd.

De herendubbel was een mooie wedstrijd, maar helaas trokken de Lelystedelingen aan het langste eind. De damesdubbel werd verloren. Onze dames kwamen helaas niet in de wedstrijd.

Joachim mocht de eerste herensingle spelen en maakte er een triller van. Een traditionele driesetter. Helaas mocht dit niet tot een overwinning leiden. Casper speelde eveneens een triller. Hij wist de driesetter knap te winnen.

De dames speelden tevens prachtige wedstrijden. Toch gingen de Lelystedelingen er met de winst vandoor.

Uiteraard werd de driesettermindset door gestraald naar mixdubbels. Joachim en Jacobien wisten de wedstrijd winnend af te sluiten. Casper en Miranda kwamen net 2 punten te kort.

Al met al een enerverend seizoen met een knappe 4^e plek. Op naar het volgende seizoen!

8 februari, het eerste team Amptmeijer 1 had hun laatste wedstrijd van dit seizoen. Deze werd gespeeld tegen Holten 1.

Er werd rustig begonnen met de dubbelpartijen. De sfeer was relaxed, maar de motivatie om de laatste partijen van dit seizoen te winnen was zeker aanwezig. Beide dubbels werden gewonnen. 2-0 voor Amptmeijer Badminton ’80. 

Vervolgens de 1e heer en 1e dame. De eerste heer had een goede dag vandaag en won zijn partij in 2 sets. De dame had het vandaag wat lastiger. De shuttle leek af en toe wind mee te hebben, waardoor er punten buiten de lijnen vielen. Hierdoor is de eerste set verloren. In de 2e set heeft de dame zich goed herpakt en dwong aan op een 3e set. In de 3e set werd gevochten voor het punt. Ondanks de inzet en de zweetdruppels is het punt niet binnen gehaald. Tussenstand: 3-1 voor Amptmeijer Badminton ’80.

De 2e heer en dame maakte zich gereed voor hun single. De 2e heer had wel zin in een goede pot badminton en volgde het voorbeeld van de 1e dame door een partij van 3 sets te spelen. De 2e dame vond 2 sets wel voldoende en rondde het daarmee af. Tussenstand: 5-1 voor Amptmeijer Badminton ’80. 

Als laatste de mixpartijen. De 1e mix liep gelijk op en voor iedere punt werd hard geknokt. De spanning wie de winst binnen zou halen was merkbaar. Uiteindelijk is met  21-18 en 24-22 deze partij door Amptmeijer Badminton ’80 binnen gehaald. De 2e mix werd ook in 2 sets binnengehaald. 

Eindstand: 7-1 voor Amptmeijer Badminton ’80. De laatste wedstrijd alweer van dit seizoen. Team 1 gaat zich klaar maken voor de 4e divisie. 

Wij bedanken onze trouwe lezers voor hun interesse en aanmoediging en wensen jullie voor nu een prettig weekend. 

Tot volgend seizoen.