Het vierde team Bakker Bestratingen mocht zaterdagochtend aantreden in Bunschoten-Spakenburg voor de uitwedstrijd tegen Sjeve Sjuttel. Vandaag waren Albert, Dianne, Linda en Michel degenen die de Wezepse eer hoog mochten proberen te houden. Het motto van de dag was ‘maximale baantijd’, met niet minder dan 4 wedstrijden die in 3 games beslist werden.

In de herendubbel werd al meteen de toon gezet, met een 3e game die helaas met 22-20 verloren ging. Tegelijkertijd lieten de dames op de baan ernaast zien dat het ook anders kan, door de dubbel in 2 korte games binnen te slepen.

Dat de heren nogal hardleers waren, was te zien in de singles. Kansen genoeg, maar helaas bleven deze punten, na 2 x 3 games, in Bunschoten. Albert opnieuw met een 3e game die erg close verloren ging (28-26!). Dianne’s tegenstander bleek een sterke singelaar te zijn, en ook dit punt ging helaas verloren. Linda, dit alles overzien hebbend, besloot om dan maar weer het goede voorbeeld te geven, en gunde haar tegenstander in totaal maar 15 punten.

Tussenstand 4-2, nog kans op een gelijkspel dus.

De mix van Albert en Dianne liep helaas niet, maar een derde punt werd toch binnengesleept door Linda en Michel, die in de loop van de wedstrijd goed op stoom kwamen, en (voor de verandering) een zeer overtuigende derde game lieten zien. Eindstand 5-3, waar 2-6 zeker geen vreemde uitslag geweest zou zijn.

Lessons learned (hopelijk!), en op naar de thuiswedstrijd van zaterdag a.s. tegen Harderwijk.

Een memorabele dag… dat mag wel gezegd worden van de 28e september 2019. Het mannenteam Kamphuis mocht thuis spelen tegen het eerste mannenteam van Thuve. Het team uit Duiven had met 7-1 gewonnen van een team waar wij met 8-0 van hadden verloren, dus dat voorspelde een spoedige gang naar de kantine om het op een zuipen te zetten. Dat pakte iets anders uit. Althans… wat betreft de spoedige gang.

We hadden als invaller dit keer Justin toebedeeld gekregen en we hoopten dat hij dan misschien een puntje zou kunnen pakken, zodat we niet geheel afgedroogd zouden worden. De dubbel met Hans was een mooie partij om te zien. De sterke tegenstander trok helaas wel aan het langste eind met 20-22 en 18-21. Maar er waren heel wat mooie slagenwisseling te zien. Gerard en Wim hadden een makkelijke eerste set met 21-9. De tweede ging helaas verloren met 20-22, maar ze kwamen sterk terug in de derde met een winst van 21-13. Het eerste puntje was binnen!

Op naar de singles. Justin had een goede tegenstander in Berno. Berno was echter niet gewend aan de korte service van Justin en wist ze niet goed weg te leggen, waardoor Justin flinke druk wist op te bouwen in het achterveld van de tegenstander. De eeste set ging dan ook met 21-13 naar Justin. Ook in de tweede set werd Berno flink onder druk gehouden, waardoor Justin met 21-16 ons tweede punt binnen kon halen.

Hans had het moeilijk met het loopvermogen en de fraaie backhand van zijn tegenstander waardoor hij niet onder de druk weg kon komen. Met wat missertjes zo hier en daar werd het punt aan de tegenstander gegeven met 12-21 en 16-21. Met een oerkreet alsof het wereldkampioenschap binnen was gehaald, vierde de tegenstander het winstpunt…

Gerard blijft nog tobben met de blessure aan zijn voet en dan kreeg hij ook nog een jonge gast als tegenstander. Laten we het erop houden dan de geest gewillig was, maar het vlees zwak. Met de setstanden 14-21 en 6-21 werd ook hier het winstpunt aan de tegenstander gelaten.

Maar dan Wim! Herboren met een nieuw racket speelde hij als in zijn jonge dagen, lang, lang geleden… In de eerste set wist onze mannetjesputter een mooie voorsprong op te bouwen door de tegenstander van links naar rechts te laten lopen. Wim had al gezien dat tegenstander Dennis moeite had met zijn enkel en daar dien je dan als geroutineerd badmintonner misbruik van te maken! Aan het eind van de eerste set werd de ruime voorsprong bijna nog uit handen gegeven, maar net op tijd wist Wim dat te voorkomen (21-19). De tweede set gaf hetzelfde beeld. Met 21-15 won Wim zijn single. En ik meende zelfs het licht in de zaal wat te zien dimmen door de schaduw van het gegroeide ego van Wim!

De derde dubbel van Gerard en Hans ging helaas verloren met 15 en 16, waardoor we met 3-4 achter stonden. De laatste dubbel van Justin en Wim moest dus redding brengen. Met 21-18 werd de eerste set gewonnen. De tweede set ging aan het eind net verloren door een paar missertjes. Dat was nog niet verwerkt in het begin van de derde set, want de punten werden zo weggegeven en het stond al 0-8. Eén van de tegenstanders ging daarop uit zijn dak, wat niet overal even goed viel, zullen we maar zeggen. Aldus getergd deden Wim en Justin er een schepje bovenop en werd de achtervolging ingezet. Met snoeiharde smashes van Justin en uitgekiende plaatsballetjes van Wim kwamen ze geweldig terug en werd alsnog de set binnengesleept met 21-17. Eindstand 4-4.

Dit was boven verwachting. Maar nog mooier: Wim had al zijn wedstrijden gewonnen! Dat hebben we dan wel heel vaak moeten horen en waarschijnlijk zullen we dat ook nog wel horen tot 2025, maar vooruit: ere wie ere toekomt.

In de kantine werd het gelijke spel op “passende” wijze gevierd, ook nadat de tegenstander al lang vertrokken was. En mochten jullie niet weten hoe een genietende Wim eruit ziet, hier het beeld daarbij:

Zaterdagmiddag stond er voor het tweede team TTL Wezep een thuiswedstrijd op het programma tegen Eefde BC1. Gezien de teleurstellende resultaten van de voorgaande wedstrijden, waren we erop gebrand om ditmaal te winnen. En dat is gelukt!

Zowel de heren als de dames begonnen goed met de winst in de dubbels. De heren hadden slechts 2 sets nodig en de dames herpakten zich goed in de derde set. Tussenstand 2-0.

Bij de singles hadden de dames het iets makkelijker dan de heren. De heren verloren hun singles, maar de dames wonnen ze. Tussenstand 4-2.

Tot slot hebben we de mixen netjes gedeeld met onze tegenstanders, eindstand 5-3.

We gaan nu eerst even een maandje bijkomen (en hard trainen 😉), waarna ons een thuiswedstrijd wacht tegen BC Lelystad.

Zaterdagochtend 28 september speelde het eerste team Amptmeijer 1 een uitwedstrijd tegen Icarus uit Oldenzaal.

De heren van Amptmeijer wonnen de eerste set, maar de tweede set werd nipt verloren, de derde set werd ruim gewonnen. De dames hadden net als de heren drie sets nodig om de winst voor Amptmeijer te boeken.

De heren verloren hun singelpartijen beide in drie sets. De dames daarentegen wonnen hun singel partijen.

Met een 2-4 voorsprong moesten alleen de mixen nog gespeeld worden. Van Dijk en Van de Werfhorst kwamen niet in hun gewoonlijke ritme en verloren de partij. Van der Heuvel en Van Dorp speelden een solide partij die met winst beloond werd. Eindstand 3-5.

Zaterdag 5 oktober speelt het team een thuis wedstrijd tegen Zwolsche bc om 13:00 uur in de Kamphal. 

PS. Veer bedankt voor het verzorgen van de catering onderweg!

De derde wedstrijd van het derde team Amptmeijer 2 was tegen Nijeveen. Na twee mooie wedstrijden waren we zeker benieuwd hoe deze wedstrijd op woensdag avond zou gaan! De mannen begonnen tegen duidelijk sterke tegenstanders. Aan beide kanten speelden een rechtshandige heer en een linkshandige heer. Wat de wedstrijd des te interessanter maakte. De eerste set verloren ze, maar de tweede set kwamen onze heren duidelijk beter in hun spel. Na een hele spannende set waarbij de punten om en om werden gewonnen, verloren de heren deze wedstrijd net met 20-22. Jammer de eerste punt hadden we verloren.

De dames dubbel begon heel erg goed. Eerste set was vrij makkelijk binnen, maar tijdens de tweede set werd het steeds lastiger om punten te maken. Gelukkig hadden de dames al een mooie voorsprong en met wat meer concentratie haalden ze het eerste punt binnen.

De eerste singles waren beiden heel erg zwaar voor onze spelers. Zowel Justin en Sharon verloren hun eerste set, maar daarna speelden ze beiden steeds beter. En na een intens gevecht haalden ze beiden de wedstrijd binnen! Voor beiden hadden deze wedstrijden anders kunnen eindigen, maar door pure doorzettingsvermogen haalden wij de punten binnen. Het staat nu 3-1.

Daarna begon Thomas met zijn single. Opnieuw een mooie wedstrijd om te zien en de eerste set haalde hij vrij makkelijk binnen. Maar daarna begon de wedstrijd eigenlijk echt en de tegenstander gaf flink tegengas. Jammer genoeg gebeurde dat net op tijd en Thomas verloor zijn wedstrijd in een 3-setter. Toen eindelijk begon Eline met haar single. De eerste set haalde ze aardig makkelijk binnen al werden er erg veel fouten gemaakt. De tweede set verliep heel anders. Beide spelers kwamen meer in het spel en maakten steeds minder fouten. Op het einde liep de stand zelfs gelijk op. Uiteindelijk kon Eline de wedstrijd winnen met 24-22. De stand is nu 4-2!

Alleen de mixen nog. Beide mixen waren hartstikke leuke en zware wedstrijden. De standen bleven gelijk oplopen en beide wedstrijden werden drie setters. Sharon en Thomas wonnen uiteindelijk hun wedstrijd door pure wil. De standen waren: 23-25, 21-16 en 22-20. Dit had dus ook de ander kant op kunnen vallen. Voor Justin en Eline verliep het niet anders. De eerste set haalden ze binnen, maar de tweede set verloren ze. Je merkte dat de spanning te snijden was en beiden hadden moeite om de concentratie erbij te houden. Uiteindelijk door pure doorzettingsvermogen wonnen ze de laatste set.

De eind stand is 6-2! Waar wij waanzinnig trots op zijn. Al had deze stand ook heel erg anders kunnen zijn met 5 driesetters die er gespeeld zijn. Op naar de volgende wedstrijd!

Afgelopen zaterdag heeft het vierde team Kamphuis hun eerste thuiswedstrijd van het seizoen gespeeld. Na het verlies van vorige week is er afgelopen week hard getraind om deze week een betere prestatie neer te zetten. Thuis werd er gespeeld tegen Flevoland uit Lelystad.

Het team begon voortvarend met het winnen van de dubbels. Layo en Michel hadden een goed solide spel en wonnen in twee sets, net als Esmee en Linda.

De singels waren spannende partijen! Layo wist goed hoe hij zijn tegenstander onder druk kon houden en wist in twee sets te winnen. Michel en Dianne hadden meer moeite met het spel van hun tegenstander en verloren hun partijen helaas in drie sets. Esmee wist uiteindelijk haar singel in twee sets te winnen, waardoor de overwinning veilig werd gesteld.

De mixdubbels liepen veel beter dan vorige week. Layo en Linda konden het spel van de tegenstander goed lezen en pakten hun partij uiteindelijk vrij gemakkelijk in twee sets. Ook Michel en Dianne wisten in twee sets te winnen, al was hun spel hier en daar nog wel voor verbetering vatbaar.

Eindstand: 6-2 overwinning voor Amptmeijer Badminton ‘80. Volgende week staat een uitwedstrijd in Bunschoten op het programma tegen Sjeve Shuttel.

Vandaag speelde het eerste team Amptmeijer 1 hun tweede wedstrijd van het seizoen tegen Blauwvinger BC 2 uit Zwolle.

De dubbels zijn beide gewonnen. Dit zorgde voor een mooie stand van 1-1 voor Amptmeijer Badminton ’80. 

In de single zijn 3 punten behaald. Tussenstand 4-1 voor Amptmeijer Badminton ’80. 

Vervolgens de mix partijen, beide gewonnen. Eindstand: 7-1 voor Amptmeijer Badminton ’80. 

Vrijdagavond 20 september reisde het herenteam Bakker Bestratingen af naar Apeldoorn, waar de tegenstanders van WSV zich voorbereid hadden op een paar mooie wedstrijden. Voor Reinard, de vaste invaller bij uitwedstrijden, was het de vuurdoop en hem werd redelijk wat druk opgelegd. Na de 8-0 nederlaag in de eerste speelweek moest en zou deze vrijdagavond toch echt een paar winstpunten moeten opleveren.

Willem reed niet mee, z’n privé chauffeur Karin en hij stonden ons al op te wachten bij de sporthal. Blijkbaar is het herenteam nog niet zo close met elkaar dat er in 1 auto wordt gereden. Puntje van aandacht, op de training hoorden we pas nog goede woorden over ‘teamsport’ en ‘je moet het met elkaar doen’.

Na de koffie en de ontmoeting met de tegenstanders in de kleedkamer maakten we ons op voor de wedstrijd. De verlichting in de zaal was verbeterd, een paar drukken op een knop aan de muur en de zonnebrillen konden uit de tas worden gehaald. De tegenstanders hadden ook een invaller ingezet, dus wat dat betreft was het gelijkspel.

De eerste dubbel werd gespeeld door Hans en Reinard. Ze hadden op de woensdagavonden al een paar keer samen gespeeld, maar was dat voldoende om punten binnen te slepen? De eerste set ging niet lekker, met 21-16 ging de set naar Apeldoorn. Hans was blij, de kans op een driesetter was aanwezig! Door Hans z’n enthousiasme ging het in de 2^e en ook de 3^e set een stukje beter, beide werden gewonnen met 21-16. 1-0 voor Wezep!!

Willem en Gerard kwamen helaas net tekort in hun dubbel. De ‘oudjes’ kwamen niet verder dan 16 en 18 punten, wat niet genoeg is als je tot de 21 moet. Helaas, de volgende keer toch maar aangepaste spelregels met de tegenstanders afspreken: elkaar niet laten lopen, niet smashen als de tegenstander er niet klaar voor staat en sets tot de 11 zodat de vermoeidheid niet kan toeslaan. 1-1.

Hans speelde de 1^e single. En wat er nu komt is een beetje een vreemd verhaal. Hans kreeg de tegenstander de 1^e set niet voldoende achterin waardoor die teveel kon blijven staan in het middenveld en Hans verloor met 21-15. De tweede set werd er gewisseld van shuttle. Toen ging het veel beter, Hans won nipt, met 24-22. Hans gaf aan ‘deze shuttle is veel fijner, die in de eerste set was te snel’…… Eeuhhh , een snelle shuttle in de eerste set waardoor je de tegenstander niet goed op de achterlijn kreeg? Ik ben het spoor bijster, maar het is wellicht Wapenveldse wijsheid. Terug naar de wedstrijd: de 3^e set (Hans blij: een derde set!!!) won Hans overtuigend met 21-9. 2-1 voor Wezep!!!

Toen het moment van de waarheid voor Reinard. De afgelopen tijd weinig singles gespeeld, zou het goed gaan? Na een wat twijfelende start met een paar shuttles die hij uit sloeg wist hij de tegenstander toch mooi op de achterlijn te houden en door uitgekiende dropjes kansen te creëren om punten binnen te harken. Dat ging in beide sets prima, de tegenstander scoorde slecht 12 en 14 punten. Winstpuntje voor Wezep. 3-1.

Toen verder met ‘bejaardenbadminton’: Gerard en Willem mochten laten zien wat ze nog in huis hebben. Het lukte Willem niet de tegenstander voldoende onder druk te zetten op z’n backhand en Gerard z’n scherpe slagen konden z’n tekort aan loopvermogen niet compenseren. 2 punten naar Apeldoorn, met 3-3 gelijkstand de laatste 2 dubbels in.

En, zoals we geleerd hadden van onze trainer, gingen die niet tegelijk gespeeld worden. Willem en Reinard bleven bankhangen om Hans en Gerard van commentaar te voorzien. De 1^e set ging redelijk gelijk op en eindige in een bloedstollende climax: 26-24 voor Wezep!! Lekker bezig jongens!! De tweede set was bijna een ‘walk over’, de WSV-ers kregen slechts 12 puntjes. 4-3 voor Wezep. Helaas voor Hans: geen driesetter.

Weer die enorme druk bij Reinard, nu moest hij samen met Willem alles uit de kast halen om de winst binnen te slepen. Willem had (zoals gewoonlijk) veel tips om de partij te kunnen winnen. Dit wel, dat niet, als dit, dan dat, mits, tenzij….. Dit kon niet fout gaan. De eerste set kwamen ze langzaam op gang, stonden voor, kwamen achter, maakten gelijk en de set ging naar Wezep. Joehoe! Door adrenaline en tactisch ongeëvenaard spel ging ook de 2^e set naar Willem en Reinard. Eindstand 5-3 voor Wezep. Wat een toppers zijn die heren toch.

In de kleedkamer was het een broeikas en de consumpties in de kantine waren broodnodig om het vochtgehalte op pijl te brengen. De schaal met hapjes ging meerdere keren rond waarbij we ervoor zorgen dat Gerard niet tekort kwam. Eerder die avond hadden we namelijk een klaagzang moeten aanhoren over een keer dat de hapjes al op waren toen Gerard uiteindelijk aan tafel kwam zitten…. Na twaalven verlieten we de kantine. Willem wist hoe we vanuit de kantine naar de auto’s moesten komen. Hij sprak woorden van deze strekking ‘ik let daar altijd goed op, zodat ik goed weet waar je naar buiten kunt’. Resultaat: we stonden voor een gesloten deur en moesten weer terug. Jammer Willem. Zou dat een reden zijn om niet met het hele team in 1 auto te zitten?

Het schrijven van het verslag is mij in de maag gesplitst. Ach, doe ik graag voor het team, maar niet altijd natuurlijk! Op naar de volgende wedstrijden.

Reinard